7 Temmuz 2014

Kimdir Bu Kuduu



Bana “ O doğsun, artık en çok onu sevicem….” Deyip sözünde duran, bu dünyada en çok seni seven,

Söz konusu sen olunca, tüm dünyaya kafa tutacak kadar arslan, senin gözyaşında sana eşlik edecek kadar pamuk yürekli…

Bu dünyada sığnacağın ilk liman,

Bileceksin ki O hep arkanda,

Sen kaç yaşında olursan ol, nerde olursan ol, ne yapıyor olursan ol. O, hep yanında.

Kucağı, dünyanın en güvenli yeri.

Sıcağı, en tatlı uykularının beşiği.

İlk aşkın, Baban…

6 Temmuz 2014

Merak

Anne olmak nasıl bir şey acaba?
Anne adayı olmak bile bu kadar zorsa…
İçimdeki küçük dev mucizeyi koruyabilmek, yaşatıp, besleyip, büyütüp, bu dünyaya hazır hale getirmek bile bu kadar korkak, evhamlı, panik, gözü yaşlı, bir o kadar da cesur, yırtıcı, kararlı, gözüpek yapabiliyorsa….

                                                                                                                       Cevabı Yarın…

Son 1 Gün

Güzel Bebeğim,
Günaydın, gün doğuyor, dışarıda hava tertemiz, tıpkı senin gibi tertemiz, masum, mis kokulu bir hayat başlıyor.
Benim sabırlı kızım, son günümüz, birbirimize hem bu kadar yakın bir o kadar da yabancı olduğumuz son gün. Yarın tanışacağız. Kime benziyorsun, sakin misin, güleç misin, somurtuk mu?
Kime benzersen benze, nasıl olursan ol, sadece, seni her şeyinle koşulsuz, karşılıksız, hayatının sonuna kadar sevecek, koruyacak, senin için her zaman dünyadaki her şeyin en iyisini isteyecek, seni gözünden bile sakınacak olan iki kişinin hayatına hoş geldiğini bil yeter…
                                                            Annen...
                                                                                                                                                

3 Temmuz 2014

Son 4 Gün


Küçük Mucizem,
Son 4 günümüz, her şeyimiz hazır artık 7 Temmuz’u bekliyoruz. Sana çok cici bir kız bebiş odası yaptık, Her eşyayı severek, seni hayal ederek aldık. Elmanın yarısı , her şeyin tam olsun istedi, hayata her şeyin tamam olarak başla. Hiç eksiğin olmasın istedi. Odana girip girip eşyalarını seviyoruz, yatacağın yatağı, oyuncaklarını.
Dün hastaneye gittik bebeğim, hazırlık için, kan verdik, anestezi uzmanı ile görüştük, kombine anestezi uygulanacak ve inşallah seni doğar doğmaz görebileceğim. Umarım çok heyecan yapıp panik olmam, öyle bir durumda hemen genel anestezi yapıyorlar çünkü.
Elmanın yarısı da girecek doğuma bal peteğim, yani şimdilik kararı öyle, O da senin doğduğun anı kaçırmak istemiyor tabi ki ama acaba görebilecek mi çok merak ediyorum, çünkü bobik kan verirken bile bayılıyor. Hastane kokusuna bile dayanamıyor ki, ameliyathane kokusu ve ortamına nasıl dayanacak bilmiyorum. İçeride bayılırsa bak sen şenliğe.
Günlerdir seni ilk gördüğüm anı hayal ediyorum, sesini duyduğumu, kokunu... Hem hemen geçsin, o gün gelsin istiyorum, hem de senin bana bu kadar yakın olmanı o güzel tekmelerini özleyeceğim için üzülüyorum.
Zaman nasıl geçti de, geriye sadece 4 gün kaldı inanamıyorum.
Uykusuz geceler, mide yanmaları, sırt, bel, kaburga ağıları, şişen el, ayaklar, çorap giymenin dünyanın en zor aktivitesi haline gelmesi, ben bu kadar çok şeyi yere düşürüyor muydum ki daha önce düşüncesi, tosba hızında zorlu yürüyüşler, oturduğun yerden kalkacağım diye ödün patlaması, zorunlu hallerde bu işlemin 5 dakika kadar sürmesi, yatakta ancak sol tarafına yatabilmek nedeniyle sürekli uyuşuk sol kol ve sol bacak, alınan 23 kg, bobike verilen eziyet nedeniyle duyulan vicdan azabı, reklamlarda bile sulanan gözler, sonsuz iştah …
Sana kavuşmak için gerekirse hepsini bir dokuz ay daha çekebilirim…
Yeter ki sen sağlıkla yanımıza gel…
                                                                  Annen...