18 Aralık 2014

Bebek Kamerası Gerekli mi?

Zaruri değil tabi ki ama “İyi ki de almışız.” Dediğim ürünlerin başında geliyor.

3 Aralık 2014

İyi ki Varsın HİPP


Sana bir mama gurmesine nasıl ve neden dönüştüğünü anlatmıştım fındık kurdum, şimdi mamanı biraz tanıtayım sana…






22 Kasım 2014

Gaz Yüzünden Mecburen Gurme

Aynen öyle bal böceğim, gaz yüzünden mecburen mama gurmesi oldun, meelasef ilk doğduğundan itibaren mama takviyesi yapmak zorunda kaldım sana, ilk 15 gün aslında fena gitmiyorduk ama 15. Günden sonra olanlar oldu ve o tatlı, pamuk uykularından gaz yüzünden, bacaklarını kendine çekip çekip uzatarak, yüzünde yürek burkan bir acı ifadesiyle ağlayarak hatta zaman zaman çığlık atarak uyanmaya başladın. Tabi ilk panikle durumu yeni kullanmaya başlamış olduğumuz Devit-3’e bağladık, ancak doktorumuzla yaptığımız görüşme sonucu nedenin o olamayacağını öğrenince, yiyip içtiklerime de azami özen gösterdiğimden dolayı, yoğun internet araştırmaları sonucu mamanın gerçekten gaza neden olabileceğini öğrenerek, rotayı dosdoğru mamamıza çevirdik...

20 Kasım 2014

Burnumuz Tertemiz...

Benim tatlı kurabiyem,
O çok tatlı, küçücük, minicik fındık burnun zaman zaman tıkanıyor. İşte o zaman devreye Otri Bebe Nazal Aspiratör giriyor.


16 Ekim 2014

Bebek ateşi ölçmek bu kadar kolay mı yani?

VisioFocus Temassız Ateşölçer ile gerçekten çok kolay.



İyi ki almışız dediğim mucizevi alet. Elimizden hiç düşmüyor.

12 Eylül 2014

Acısız Emzirmek Mümkün mü?





Bu ürünü akıl eden kişiyi alnından, üreten kişiyi de ellerinden öpmek istiyorum. Yeni doğum yapmış kadınlar için üretilmiş en akıllıca ve en kullanışlı ürün olduğunu düşünüyorum…

7 Temmuz 2014

Kimdir Bu Kuduu



Bana “ O doğsun, artık en çok onu sevicem….” Deyip sözünde duran, bu dünyada en çok seni seven,

Söz konusu sen olunca, tüm dünyaya kafa tutacak kadar arslan, senin gözyaşında sana eşlik edecek kadar pamuk yürekli…

Bu dünyada sığnacağın ilk liman,

Bileceksin ki O hep arkanda,

Sen kaç yaşında olursan ol, nerde olursan ol, ne yapıyor olursan ol. O, hep yanında.

Kucağı, dünyanın en güvenli yeri.

Sıcağı, en tatlı uykularının beşiği.

İlk aşkın, Baban…

6 Temmuz 2014

Merak

Anne olmak nasıl bir şey acaba?
Anne adayı olmak bile bu kadar zorsa…
İçimdeki küçük dev mucizeyi koruyabilmek, yaşatıp, besleyip, büyütüp, bu dünyaya hazır hale getirmek bile bu kadar korkak, evhamlı, panik, gözü yaşlı, bir o kadar da cesur, yırtıcı, kararlı, gözüpek yapabiliyorsa….

                                                                                                                       Cevabı Yarın…

Son 1 Gün

Güzel Bebeğim,
Günaydın, gün doğuyor, dışarıda hava tertemiz, tıpkı senin gibi tertemiz, masum, mis kokulu bir hayat başlıyor.
Benim sabırlı kızım, son günümüz, birbirimize hem bu kadar yakın bir o kadar da yabancı olduğumuz son gün. Yarın tanışacağız. Kime benziyorsun, sakin misin, güleç misin, somurtuk mu?
Kime benzersen benze, nasıl olursan ol, sadece, seni her şeyinle koşulsuz, karşılıksız, hayatının sonuna kadar sevecek, koruyacak, senin için her zaman dünyadaki her şeyin en iyisini isteyecek, seni gözünden bile sakınacak olan iki kişinin hayatına hoş geldiğini bil yeter…
                                                            Annen...
                                                                                                                                                

3 Temmuz 2014

Son 4 Gün


Küçük Mucizem,
Son 4 günümüz, her şeyimiz hazır artık 7 Temmuz’u bekliyoruz. Sana çok cici bir kız bebiş odası yaptık, Her eşyayı severek, seni hayal ederek aldık. Elmanın yarısı , her şeyin tam olsun istedi, hayata her şeyin tamam olarak başla. Hiç eksiğin olmasın istedi. Odana girip girip eşyalarını seviyoruz, yatacağın yatağı, oyuncaklarını.
Dün hastaneye gittik bebeğim, hazırlık için, kan verdik, anestezi uzmanı ile görüştük, kombine anestezi uygulanacak ve inşallah seni doğar doğmaz görebileceğim. Umarım çok heyecan yapıp panik olmam, öyle bir durumda hemen genel anestezi yapıyorlar çünkü.
Elmanın yarısı da girecek doğuma bal peteğim, yani şimdilik kararı öyle, O da senin doğduğun anı kaçırmak istemiyor tabi ki ama acaba görebilecek mi çok merak ediyorum, çünkü bobik kan verirken bile bayılıyor. Hastane kokusuna bile dayanamıyor ki, ameliyathane kokusu ve ortamına nasıl dayanacak bilmiyorum. İçeride bayılırsa bak sen şenliğe.
Günlerdir seni ilk gördüğüm anı hayal ediyorum, sesini duyduğumu, kokunu... Hem hemen geçsin, o gün gelsin istiyorum, hem de senin bana bu kadar yakın olmanı o güzel tekmelerini özleyeceğim için üzülüyorum.
Zaman nasıl geçti de, geriye sadece 4 gün kaldı inanamıyorum.
Uykusuz geceler, mide yanmaları, sırt, bel, kaburga ağıları, şişen el, ayaklar, çorap giymenin dünyanın en zor aktivitesi haline gelmesi, ben bu kadar çok şeyi yere düşürüyor muydum ki daha önce düşüncesi, tosba hızında zorlu yürüyüşler, oturduğun yerden kalkacağım diye ödün patlaması, zorunlu hallerde bu işlemin 5 dakika kadar sürmesi, yatakta ancak sol tarafına yatabilmek nedeniyle sürekli uyuşuk sol kol ve sol bacak, alınan 23 kg, bobike verilen eziyet nedeniyle duyulan vicdan azabı, reklamlarda bile sulanan gözler, sonsuz iştah …
Sana kavuşmak için gerekirse hepsini bir dokuz ay daha çekebilirim…
Yeter ki sen sağlıkla yanımıza gel…
                                                                  Annen...

24 Haziran 2014

Son 12 Gün

Dünyalar güzeli kızım,
Artık o kadar az kaldı ki, 7.7.14 olacak doğum tarihin, tabi beklersen…
Seninle birlikte 9 ay geçirdik, heyecan, telaş, mutluluk, korku, neşe dolu 9 ay.
Aslında, şu anda kendimi 9 aylık hamile gibi hissetmiyorum, sanki hep hamileymişim, normal halim buymuş gibi geliyor artık.
9 ay boyunca her şeyi birlikte yaptık, sen hep benim yanımdaydın, bana canım kadar hatta elimden kolumdan bile daha yakındın, günden güne büyüdün, benim küçük ama en büyük mucizem oldun. İleride sana ‘’canım’’ dediğimde, bu öylesine bir kelime olmayacak, sen gerçekten benim canımın bir parçasısın…
Hareketlerinden artık sıkıldığını anlayabiliyorum ama sabret kızım çok çok az kaldı. Son 12 günümüz.
En son ultrasonda bizi çok güldürdün kızım, sürekli dilin dışarıdaydı, karnın mı acıktı bebeğim. Doktor amcamız da ‘’Ooo dili dışarıda gezip duruyor bu.’’ Deyip deyip güldü.
Tatlı kızım, artık her gece rüyamda görüyorum seni, kucağıma almak için sabırsızlanıyorum ama ikimiz de çok az daha dayanacağız bebeğim anlaştık mı?
Seni seviyorum…
                                               Annen…

27 Nisan 2014

Demek Evlilik Yıldönümünüz...

Hey siz, Anne, Baba…
İyi ki evlenmişsiniz. Yoksa dünyanın en tatlı bebişi olan ben, şu anda attığım tekmeleri atmıyor olurdum.
Siz şimdi ben geliyorum diye heyecanlı ve meraklısınız ama ben sahip olabileceğim en iyi anne babaya doğru yola çıktığımı biliyorum. Beni ne kadar çok sevdiğinizi benimle konuşmalarınızdan, bana dokunuşlarınızdan şimdiden hissediyorum.
Annem panik, babam evhamlı biraz ama ne yapalım, bu duruma alışıp sizi idare etmem gerekecek, tabi ki başaracağım, ne de olsa ben bir şampiyonum di mi ama…
Beni büyütürken ara sıra kavga edeceksiniz, yok öyle olurdu, böyle olmazdı ama normal, siz evlenmeden önce de pek bi kavga ederdiniz.
Gerçi siz ne kadar sürtüşürseniz sürtüşün sonuçta benim dediğimin olacağını hepimiz biliyoruz.
7 yıl oldu demek haa… Ne çabuk geçti diyorsunuz değil mi, bir de bana sorun, 7 yıldır aklınız neredeydi? Amma çok beklettiniz beni. Kızıyorum bazen size. Ama şöyle bir durup düşününce, bu süre zarfında büyüdünüz tabi, biraz olgunlaştınız, beni yetiştirmeye uygun hale geldiniz yani fena da olmadı hani.
Artık hepimiz hazırız kavuşmaya…
Sizi Seviyorum Annecim, Babacım…
                                               Biricik Tatlı Kızınız…